Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kętrzynie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 12 sierpnia 2025r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Hubert Wnorowski

Protokolant: st.sekr.sądowy Julita Anczewska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2025r. w K. sprawy

z powództwa małoletniej M. Ł. (1)

reprezentowanej przez M. S.

przeciwko M. Ł. (2)

o podwyższenie alimentów

I.  Podwyższa alimenty od pozwanego M. Ł. (2) na rzecz małoletniej M. Ł. (1) do kwoty po 1200 (jeden tysiąc dwieście) zł miesięcznie, płatne przy zachowaniu dotychczasowych warunków i terminów płatności z ustawowymi odsetkami w wypadku opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat poczynając od 24 marca 2025r. w miejsce alimentów ustalonych ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Kętrzynie z dnia 14.07.2023r.w kwocie 900 zł miesięcznie.

II.  Oddala powództwo w pozostałym zakresie.

III.  Nie obciąża pozwanego kosztami sądowymi.

IV.  Koszty procesu pomiędzy stronami wzajemnie znosi.

V.  Wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności .

Sędzia Hubert Wnorowski

UZASADNIENIE

M. S. działając w imieniu małoletniej powódki M. Ł. (1) wniosła o podwyższenie alimentów od pozwanego M. Ł. (2) na rzecz córki z kwoty 900 zł na kwotę 1400 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu pozwu podała, że koszty utrzymania małoletniej powódki znacznie się zwiększyły. Natomiast największą zmianą jest choroba córki, która pozostaje pod opieką psychologa z powodu rozpoznanej depresji. Określiła koszty utrzymania małoletniej na kwotę około 2 900 złotych miesięcznie. W zakresie możliwości finansowych pozwanego strona powodowa wskazała, że ma stabilną sytuację zawodową i osobistą i osiąga dochody z tytułu pracy zawodowej. Podniosła także, iż nie utrzymuje systematycznych kontaktów z córką i nie uczestniczy finansowo w jej wydatkach ponad kwotę ustalonych alimentów (k. 3-4).

M. Ł. (2) w odpowiedzi na pozew domagał się oddalenia powództwa ponad kwotę 1000 złotych, a swoje stanowisko uzasadniał tym, iż jego sytuacja majątkowa nie pozwala mu na płacenie alimentów w większej wysokości. Wskazał, że pracuje na w szpitalu na umowę – zlecenie, z tego tytułu osiąga zarobki od 4 do 5 tyś złotych miesięcznie netto. Ma na utrzymaniu również córkę M., która obecnie ma trzy lata.

W uzasadnieniu podał również, że kwestionuje wysokość kosztów utrzymania małoletniej, jako zbyt wygórowane, a nadto podniósł, iż wydatki na psychologa i korepetycje nie zostały w żaden sposób wykazane przez stronę powodową. (k. 25-27).

Sąd ustalił, co następuje:

Małoletnia M. Ł. (1) urodziła się (...) W dniu 14 lipca 2023r. w sprawie o sygn. akt III RC 31/23 przed Sądem Rejonowym w Kętrzynie strony zawarły ugodę, w której pozwany zobowiązał się płacić tytułem alimentów na rzecz małoletniej powódki kwotę 900 złotych miesięcznie.

Małoletnia powódka uczęszcza do Szkoły Podstawowej Nr (...) w K. i obecnie uczy się w piątej klasie. Zamieszkuje ze swoją matką w wynajmowanym mieszkaniu. Obecnie uczęszcza na terapię psychologiczną, koszt to 240 złotych za jedną wizytę.

Przedstawicielka powódki jest żołnierzem zawodowym i do pracy dojeżdża do G.. Zarabia miesięcznie ponad 6 000 złotych z dodatkami.

Pozwany M. Ł. (2) jest zatrudniony w Szpitale (...) sp. z o.o. na stanowisku pracownik utrzymania czystości w oparciu o umowę zlecenia na czas określony. Jego miesięczne dochody z tego tytułu to około 5 000 złotych netto. Mieszka z swoją partnerką, jej dzieckiem i wspólną córką w mieszkaniu należącym do partnerki pozwanego. Ostatni raz widział się z małoletnią powódką w styczniu 2025 roku, ponad ustalone alimenty nie przekazuje dodatkowych środków na jej utrzymanie.

Powyższy stan faktyczny w sprawie, Sąd ustalił w oparciu o zeznania stron (k. 57 verte - 58), oraz dokumenty przedłożone przez strony (k. 6-11, k. 28-42, k. 53 - 56).

Sąd zważył, co następuje:

Dokonując ustalenia stanu faktycznego w sprawie, Sąd dał w większości wiarę zeznaniom stron oraz uznał za wiarygodne wszelkie dokumenty przedłożone przez strony albowiem nie budziły one wątpliwości, a strony nie kwestionowały ich prawdziwości.

W zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia podnieść należy, iż zgodnie z art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Jednocześnie ustalając wysokość obowiązku alimentacyjnego Sąd bierze pod uwagę nie tylko usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, ale także ustala na jakiej stopie życiowej żyją uprawnieni i zobowiązany do alimentacji (art. 135§1 kro).

Bezsporne jest, że małoletnia powódka nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie i nie posiada majątku, wobec tego oboje rodzice obowiązani są do przyczyniania się do łożenia na jej utrzymanie.

Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że wypełniona została dyspozycja art. 138 kro, uzasadniająca podwyższenie alimentów należnych małoletniej od pozwanego o 300 zł tj. do kwoty 1 200 zł miesięcznie.

Niewątpliwie od czasu ustalenia wysokości alimentów w 2023r. usprawiedliwione potrzeby małoletniej M. zwiększyły się, co determinuje Sąd do zmiany należnych jej alimentów, adekwatnie do aktualnych kosztów utrzymania i możliwości zarobkowych pozwanego.

Małoletnia M. jest dzieckiem w wieku szkolnym. Zapewnienie zatem jej podstawowych środków utrzymania (wyżywienia, ubrania, środków higieny osobistej) pociąga za sobą niemałe wydatki. Ponadto małoletnia korzysta z pomocy psychologicznej, której koszt przedstawicielka powódki określiła na kwotę 240 złotych tygodniowo (oraz dodatkowo koszt dojazdu), co generuje dodatkowe koszty.

W tym miejscu zauważyć jednak należy, że strona powodowa nie wykazała w sposób należyty kosztów związanych z terapią małoletniej powódki. Nie zostały bowiem przedstawione żadne rachunki za spotkania z psychologiem, nie wskazano też na liczbę dotychczasowych spotkań. Z przedstawionej opinii psychologicznej wynika, że konsultacje małoletniej miały miejsce w maju 2025 roku i istnieje potrzeba dalszej terapii. Nie zostało jednak wskazane w ilu spotkaniach małoletnia już uczestniczyła i czy dalsza terapia wymaga cotygodniowych wizyt. Nie załączono także żadnego rachunku za spotkania z psychologiem.

Pozwany, już w odpowiedzi na pozew kwestionował wysokość ponoszonych kosztów związanych z terapią i korepetycjami, wskazując, że nie zostały one w żaden sposób wykazane. Ze strony powodowej nie nastąpiła jednak żadna reakcja na ten zarzut, pomimo że jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Sąd zatem nie mógł w całości przyjąć twierdzeń w tym zakresie i uznać, że na koszty utrzymania małoletniej składają się wizyty u psychologa w wysokości około 1 000 złotych miesięcznie i koszty korepetycji w wysokości 360 złotych miesięcznie.

Wskazać przy tym należy, że pozwany realizuje kontakty z córką w sposób bardzo niesystematyczny, praktycznie nie uczestniczy w życiu małoletniej. Zatem swój obowiązek alimentacyjny wypełnia poprzez łożenie na jej utrzymania. Dlatego też sąd zdecydował się na jego ustalenie w wysokości 1 200 złotych miesięcznie.

M. Ł. (2) pracuje w ramach umowy zlecenia i otrzymuje wynagrodzenia powyżej najniższej krajowej. Jego zarobki są adekwatne do posiadanych kwalifikacji i kształtują się na poziomie 5 000 złotych miesięcznie.

W ocenie Sądu, koszty utrzymania córki przedstawione przez matkę są zawyżone. Wprawdzie małoletnia powódka ma problemy zdrowotne, co wiąże się z dodatkowymi wydatkami np. koszt terapii i dojazdów. Niemniej jednak, dziecko ma prawo do równej stopy życiowej z rodzicami. Pozwany natomiast nie osiąga znacznych dochodów i zdaniem Sądu właściwie wykorzystuje swoje możliwości zarobkowe. Ponadto matka również musi uczestniczyć w kosztach utrzymania małoletniej w stopniu odpowiednim do jej możliwości zarobkowych i dochodów, a ponadto przeznaczać pomoc państwa na zaspokajanie potrzeb córki.

Głównym (a w zasadzie jedynym) argumentem podnoszonym przez stronę powodowa jest uczęszczanie na terapię przez małoletnią oraz koszt tej terapii. Sąd nie kwestionuje w żadnym stopniu zasadności udziału w terapii. Jednak ani jej koszt, ani też częstotliwość nie została należycie wykazana. Dodatkowo nie zostało także uprawdopodobnione, iż niemożliwe jest uczęszczanie przez małoletnią na nieodpłatną pomoc psychologiczną realizowaną ze środków publicznych. Z urzędu znane są Sądowi sprawy, w których małoletni korzystają z pomocy psychologicznej realizowanej w K. lub K., która jest nieodpłatna.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, na podstawie art. 138 kro Sąd podwyższył alimenty od pozwanego na rzecz małoletniej M. Ł. (1) do kwoty 1200 zł miesięcznie poczynając od dnia 24 marca 2025 roku(pkt. I wyroku).

W pkt. II wyroku Sąd, powództwo w pozostałej części oddalił albowiem w toku postępowania ustalił, że żądana przez matkę małoletniej powódki kwota alimentów jest wygórowana. Wprawdzie każde z rodziców chce zapewnić jak najlepsze warunki do wychowania i rozwoju dzieci. Niemniej jednak, ustalając wysokości należnych alimentów, Sąd zobowiązany jest wziąć pod uwagę także możliwości zarobkowe zobowiązanego. Alimenty w wysokości ustalonej przez Sąd, są adekwatne do obecnych możliwości zarobkowych pozwanego.

Na podstawie art. 102 kpc, kierując się zasadą słuszności, Sąd nie obciążył pozwanego kosztami sądowymi (pkt. III wyroku).

W ocenie Sądu, pozwany w pierwszej kolejności powinien skupić się na realizacji obowiązku alimentacyjnego na rzecz dzieci. Nieobciążanie pozwanego kosztami sądowymi, zdaniem Sądu nie będzie stanowiło znacznego uszczerbku dla Skarbu Państwa.

Na podstawie art. 100 kpc koszty procesu między stronami wzajemnie zniesiono (pkt. IV wyroku).

Na podstawie art. 333§1 pkt. 1 kpc wyrokowi w pkt. I nadano rygor natychmiastowej wykonalności. (pkt. V wyroku).

sędzia Hubert Wnorowski