Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kętrzynie

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 października 2023 r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Sławomir Szubstarski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2023 r. w K.

sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G.

przeciwko C. K.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego C. K. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G. kwotę 1.303,33 zł (jeden tysiąc trzysta trzy złote i trzydzieści trzy grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23.02.2023 r. do dnia zapłaty;

II.  w pozostałej części powództwo oddala;

III.  zasądza od pozwanego C. K. na rzecz powoda (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w G. kwotę 426,44 zł (czterysta dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści cztery grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za okres od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV.  wyrokowi w punktach I i III nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

co do punktu II wyroku

Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G. (obecnie: (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w G.) wniósł o zasądzenie od pozwanego C. K. kwoty 4 025 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od tej kwoty za okres od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu żądania powód wskazał, iż wierzytelność wynika z umowy pożyczki nr (...), zawartej w dniu 18 września 2017r., pomiędzy (...) Finanse S.A. w P., a pozwanym. Pomimo precyzyjnie ustalonych w umowie zasad zwrotu pożyczonej kwoty pozwany nie wywiązał się z tego obowiązku, wobec czego umowa została wypowiedziana i stała się wymagalna z dniem 5 sierpnia 2019 roku. W dniu 15 lutego 2022 roku pożyczkodawca zbył wierzytelność wynikającą z umowy pożyczki nr (...) na rzecz powoda. Na kwotę dochodzoną niniejszym powództwem składają się : 2 576,71 złotych niespłaconego kapitału udzielonej pożyczki; 1324,37 złotych odsetek karnych i umownych za opóźnienie; 123,52 złotych opłat związanych z udzieleniem i obsługą pożyczki zgodnie z tabelą opłat.

Na dowód istnienia wierzytelności oraz jej wysokości powód przedstawił umowę pożyczki zawartą pomiędzy wierzycielem pierwotnym, a stroną pozwaną.

Pozwany C. K. nie zajął stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 18 września 2017 roku (...) Finanse S.A. z siedzibą w P. zawarł z pozwanym C. K. umowę pożyczki nr (...). Zgodnie z umową pozwany pożyczył kwotę 1 099 złotych, całkowity koszt pożyczki wynosił 204,33 złotych, a łączne zobowiązanie pożyczkobiorcy do spłaty wynosiło 1 303,33 złotych. Pozwany otrzymał kwotę określoną w umowie. Składając dobrowolnie i świadomie podpis pod umową oświadczył, że uzyskał od pożyczkodawcy wyjaśnienia i informacje szczegółowo wymienione w dokumencie umowy (stosownie do wzoru formularza informacyjnego – art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim.

Dowód: umowa pożyczki k.27-31

Pozwana nie dokonała spłaty całości kredytu.

Dowód : bezsporne.

Wobec niewykonania przez pozwanego postanowień zawartej umowy pożyczki pożyczkodawca w dniu 27 czerwca 2019 roku wypowiedział umowę pożyczki nr (...).

Dowód: wypowiedzenie i dowód wysyłki pisma k.32-35

(...) Finanse S.A. w P. zawarła z powodem, w dniu 15 lutego 2022 roku, umowę przelewu wierzytelności określonych szczegółowo w załączniku nr 4 do umowy.

Dowód: umowa przelewu wierzytelności k. 13- 26.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo częściowo zasługiwało na uwzględnienie.

Powód wykazał załączonymi do pozwu dokumentami, iż strony łączyła umowa pożyczki nr (...). z dnia 18 września 2017 roku, która następnie została wypowiedziana na skutek niedotrzymania warunków umowy przez pozwanego, w szczególności niepłacenia rat kredytu w terminie . Z kolei umową cesji wierzytelności powód wykazał legitymację procesową w niniejszej sprawie. Przedłożone przez powoda dokumenty nie były kwestionowane przez pozwaną , nie budziły też wątpliwości Sądu.

Sąd uznał więc powództwo za zasadne w części co do podstawy i w wysokości wynikających z przedłożonej umowy pożyczki. Zgodnie z jej treścią całkowita kwota zobowiązania pozwanego zamykała się kwotą 1303,33 złotych (k. 27). Z treści wypowiedzenia wynika co prawda kwota wyższa (2 981,94 zł) jednakże jako należność z tytułu aneksu nr (...) (wypowiedzenie k.32). Powód w żaden sposób nie wykazał faktu zawarcia aneksu do umowy pożyczki nr (...) oraz istnienia i wysokości wierzytelności wobec pozwanego z tego tytułu.

W przedmiotowej sprawie nie można było uznać w pełni powództwa za uznanego przez pozwanego, wobec nie przedstawienia przez niego swojego stanowiska. Wskazać bowiem należy, że w uzasadnieniu pozwu powód nie wskazał na jakąkolwiek zmianę postanowień umowy późniejszymi aneksami, ani z czego faktycznie miałaby wynikać dochodzona przez niego kwota 4 025 złotych. W dość lakonicznym uzasadnieniu powód stwierdził natomiast wprost, że dochodzona przez niego wierzytelność wynika wyłącznie z umowy pożyczki nr (...), której treść załączył do pozwu.

Dowodu istnienia wierzytelności w żądanej przez powoda wysokości nie stanowią z całą pewnością umowa cesji wierzytelności, czy też zawiadomienie o niej pozwanego cesji wierzytelności (k. 37), oraz wezwanie do zapłaty (k. 38-40). Nie wynika z nich bowiem podstawa, z której powód dochodzi swego roszczenia, a jedynie twierdzenie o żądaniu określonej treści.

Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 kpc), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 kc). W myśl wskazanych przepisów to strony obowiązane są przedstawiać dowody, a Sąd nie jest władny tego obowiązku nawet wymuszać, ani – poza zupełnie wyjątkowymi sytuacjami – zastępować stron w jego wypełnieniu. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 7 listopada 2007 r. (II CSK 293/07), ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności. Tą konsekwencją jest zazwyczaj niekorzystny dla strony wynik procesu.

W świetle bezspornego materiału dowodowego nie ulega wątpliwości Sądu, że C. K. zaciągnął u poprzednika prawnego powoda zobowiązanie w wysokości 1 303,33 złotych, która to kwota zawiera w sobie opłatę związaną z udzieleniem i obsługą pożyczki (tak: punkt 1 C,D, i I umowy pożyczki k.27). Ponieważ powód dochodził również odsetek karnych oraz umownych za opóźnienie, naliczanych od kapitału nieznajdującego uzasadnienia w świetle przedstawionych dowodów, Sąd nie miał podstawy do zweryfikowania sposobu ich wyliczenia i uwzględnienia roszczenia odsetkowego w jakiejkolwiek części.

Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, powództwo nie znajdujące oparcia w przedłożonej dokumentacji oraz budzące wątpliwości w świetle uzasadnienia pozwu należało oddalić.