Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kętrzynie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 października 2025r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Izabela Maruchacz
Protokolant:	Sekretarz sądowy Kinga Polak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2025 r. w K.

sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P.

przeciwko (...) S.A. z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P. kwotę 2 403,39 zł (słownie: dwa tysiące czterysta trzy złote i trzydzieści dziewięć groszy) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 15.05.2024 r. do dnia zapłaty;

II.  zasądza od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w P. kwotę 2 147 zł (słownie: dwa tysiące sto czterdzieści siedem złotych) złotych z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu;

III.  nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 17,60 zł (słownie: siedemnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Powód (...) sp. z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w P. pozwem wniesionym w dniu 17 czerwca 2024 r. wniosła o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 1 873,32 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 maja 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa według norm przepisanych.

W uzasadnieniu żądania powód wskazał, że w dniu 8 kwietnia 2023 roku doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki M. o nr rej. (...) należący do D. K.. Sprawca szkody ubezpieczony był od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego ubezpieczyciela. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany przyjął odpowiedzialność za powstałą szkodę i przyznał na rzecz poszkodowanego odszkodowanie za szkodę w pojeździe w łącznej wysokości 1 371,27 zł. Kwota wypłaconego odszkodowania jest rażąco zaniżona w stosunku do rzeczywistej wartości szkody, gdyż nie uwzględniana ona realnych kosztów przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku. Powód na podstawie umowy cesji wierzytelności nabył w drodze przelewu wszystkie wierzytelności wobec pozwanego wynikające z uszkodzenia pojazdu w związku ze zdarzeniem, które pierwotnie przysługiwały poszkodowanemu. Powód podniósł, iż kwestionuje wysokość ustalonego i przyznanego przez pozwanego odszkodowania za szkodę w pojeździe. Według powoda pozwany zaniżył wysokość kosztów naprawy, a tym samym wysokość odszkodowania za szkodę w pojeździe o kwotę 1 873,32 zł. Powód podniósł, iż roszczenie powoda stało się wymagalne z upływem dnia 14 maja 2024 roku (miesiąc po zgłoszeniu pozwanemu szkody w pojeździe).

Pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm prawem przepisanych.

Pozwany wskazał, iż bezspornym w sprawie jest, iż pozwany przyjął odpowiedzialność za szkodę poniesioną przez D. K. wskutek uszkodzenia jego pojazdu marki M., nr rej. (...) w dniu 8 kwietnia 2024 r. Pozwany ustalił wysokość odszkodowania na pokrycie kosztów naprawy auta na kwotę 1 371,27 zł według kalkulacji sporządzonej przez pozwanego. Poszkodowany, w ocenie pozwanego, nie udokumentował bowiem poniesienia kosztów naprawy, w szczególności tego, że koszty te przewyższyły wypłaconą przez pozwanego kwotę odszkodowania. Poszkodowanego poinformowano przy tym o możliwości naprawy jego auta w jednym z warsztatów zrzeszonych w (...) S.A. z rozliczeniem jej kosztów w formie bezgotówkowej i udzieleniem gwarancji jakości wykonanej naprawy. Informowano go również, iż jeśli nie zdecyduje się na naprawę w jednym z warsztatów sieci naprawczej (...) S.A. a kosztorys naprawy w warsztacie, do którego się uda będzie opiewał na wyższą kwotę, niż ustalona przez (...) S.A. to nadal będzie mógł skorzystać z oferty pozwanego, a koszty transportu do wskazanego warsztatu pokryje (...) S.A. Zastrzeżono też, że w przypadku podjęcia naprawy w warsztacie innym, niż wskazany przez pozwanego, wysokość kosztów naprawy będzie zaakceptowana tylko do kwoty kosztów naprawy w warsztacie (...) S.A. Pozwany podniósł, iż nie ma wiedzy odnośnie tego, czy samochód poszkodowanego został naprawiony, a jeśli tak to gdzie i jakim kosztem. Pozwany podniósł, iż ubezpieczyciel nie jest zobowiązany do pokrycia kosztów najwyższych a jedynie realnych kosztów naprawy.

Pismem z dni 6 czerwca 2025 r. (k. 126-127) powód rozszerzył powództwo o kwotę 538,07 zł tytułem należności głównej wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15 maja 2024 r. do dnia zapłaty. Tym samym aktualizując żądanie zawarte w pozwie ostatecznie wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 2 403,39 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od 15 maja 2024 roku do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu (obejmujących także uiszczoną opłatę w związku z rozszerzeniem powództwa w kwocie 30 zł), w tym kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych.

Powód wskazał, iż zgodnie ze stanowiskiem biegłego zawartym we wnioskach końcowych opinii wartość naprawy uszkodzonego pojazdu wynosi 3 782,66 zł, tym samym zasadnym było jest rozszerzenie żądania pozwu do kwoty ostatecznie wskazanej przez pełnomocnika powoda tj. 2 403,39 zł.

Sąd ustalił co następuje :

W dniu 8 kwietnia 2024 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzony został pojazd marki M. o nr rej. (...) należącym do D. K.. Sprawcą szkody był kierujący samochodem kurier I. (...).

W toku postępowania likwidacyjnego pozwany przyjął odpowiedzialność za powstałą szkodę i przyznał na rzecz poszkodowanego odszkodowanie za szkodę w pojeździe w łącznej wysokości 1 371,27 zł.

Powód na podstawie umowy cesji wierzytelności nabył w drodze przelewu wszystkie wierzytelności wobec pozwanego wynikające z uszkodzenia pojazdu w związku ze zdarzeniem, które pierwotnie przysługiwały poszkodowanemu. ( dowód: akta szkody – płyta CD- k.52, zeznania świadka D. K. - k. 132v, bezsporne)

Sprawca kolizji w dacie zdarzenia był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w pozwanym towarzystwie (bezsporne)

Szkoda w samochodzie marki M. o nr rej. (...) należącym do D. K. została zgłoszona pozwanemu w dniu 14.04.2024 r.

( dowód : podsumowanie zgłoszenia szkody – akta szkody – płyta CD – k. 52)

Pozwany po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ustalił wysokość szkody łącznie na kwotę 1 371,27 zł brutto, którą to kwotę wypłacił poszkodowanemu.

( dowód : akta szkody – płyta CD- k. 52, ustalenie wysokości szkody k. 11 -16 , bezsporne)

Wysokość szkody powstałej w samochodzie marki M. o nr rej. (...) należącym do D. K. powstałej w wyniku kolizji zaistniałej w dniu 8 kwietnia 2024 r. r. wynosi brutto 3 782,66 zł.

( dowód : opinia biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych k. 99-114).

Poszkodowany po zdarzeniu z dnia 8 kwietnia 2024 r. dokonał naprawy jedynie lampy - nie dokonywał innych napraw pojazdu.

( dowód: D. K. - k. 132v).

W dniu 7 maja 2024 r. poszkodowany D. K. zawarł z firmą (...) z o.o. z siedzibą w O. umowę przelewu wierzytelności przysługującej poszkodowanemu wobec podmiotów odpowiedzialnych za naprawienie szkody z dnia 08.04.2024 r. w pojeździe marki M. o nr rej. (...) likwidowaną przez (...) S.A. pod numerem akt szkodowych PL 2024041400052

(dowód: kopia umowa przelewu wierzytelności – k. 19-21)

W dniu 07.05.2024 r. firma (...) z o.o. z siedzibą w O. zawarła z powodem umowę przelewu wierzytelności wynikającej ze szkody z dnia 08.04.2024 r. w pojeździe marki M. o nr rej. (...) likwidowaną przez (...) S.A. pod numerem akt szkodowych PL 2024041400052 wobec wszystkich podmiotów zobowiązanych do jej naprawienia.

(dowód: kopia umowa przelewu wierzytelności – k. 18v, k.22 )

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dowodów, w tym akt szkody, albowiem ich prawdziwość nie była kwestionowana przez strony, nie budziła również wątpliwości Sądu.

Sąd uwzględnił także zeznania świadka D. K. - poszkodowanego, w szczególności co do zaistnienia kolizji, odpowiedzialności pozwanego, wypłaconego przez pozwanego odszkodowania, niedokonania naprawy uszkodzonego pojazdu (poza lampą). Zeznania te były spójne, logiczne, zgodne z zasadami doświadczenia życiowego.

Sporem pomiędzy stronami objęta była wartość szkody w pojeździe marki M. o nr rej. (...). Pozostałe okoliczności sprawy były pomiędzy stronami bezsporne, w szczególności okoliczności zaistnienia szkody, zakres uszkodzeń pojazdu, odpowiedzialność pozwanego za szkodę. Pozwany nie kwestionował legitymacji czynnej powoda. Również w ocenie Sądu została ona wykazana załączonymi do pozwu kopiami umów przelewu wierzytelności.

Celem ustalenia wartości szkody, tj. kosztów naprawy pojazdu poszkodowanego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej i rekonstrukcji wypadków drogowych S. T.. Wydana przez biegłego opinia z dnia 14 maja 2025 r. ( k. 98-114) w ocenie Sądu, była pełna, wyczerpująca, nie zawierała sprzeczności, błędów faktycznych ani logicznych, oraz uwzględniała zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Opinia ta nie była kwestionowana przez żadną ze stron. Dlatego też Sąd podzielił jej wnioski w całości.

Z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej wynikało, iż przyjmując stawkę za robociznę stosowaną w warsztatach rzemieślniczych rejonu zamieszkania użytkownika pojazdu to jest w wysokości 120 zł /rbg dla prac mechaniczno-blacharskich oraz dla prac lakierniczych, przyjmując technologię producenta pojazdu, fabryczne części zamienne, wysokość szkody w pojeździe marki M. o nr rej. (...) wynosie brutto 3 782,66 zł .

Wskazana w opinii biegłego kwota 3 782,66 zł brutto jako wysokość szkody w pojeździe marki M. o nr rej. (...) była 2 403,39 zł wyższa od kwoty 1 371,27 zł brutto wypłaconej dotychczas poszkodowanemu przez pozwanego tytułem odszkodowania.

Wskazać należy, iż z art. 363 § 2 k.c. wynika, że poszkodowany może wybrać, czy naprawienie szkody ma nastąpić przez przywrócenie do stanu poprzedniego, czy przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Poszkodowany może te roszczenia kierować bezpośrednio do ubezpieczyciela, który odpowiada w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego. Z przepisów kodeksu cywilnego oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych wynika, że naprawienie szkody przez ubezpieczyciela może polegać tylko na zapłacie odpowiedniej sumy pieniężnej, nawet więc gdy poszkodowany wybiera naprawienie szkody przez przywrócenie do stanu poprzedniego, to świadczenie zakładu ubezpieczeń sprowadza się do wypłaty sumy pieniężnej. Skoro ma ona jednak pełnić taką samą funkcję jak przywrócenie do stanu poprzedniego, to wysokość tego odszkodowania powinna pokryć wszystkie celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki niezbędne do przywrócenia stanu poprzedniego uszkodzonego pojazdu. ( por. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2012 r. III CZP 80/11).

Na tle powyższego, podkreślenia wymaga, że z art. 361 § 2 KC wynika obowiązek pełnej kompensacji szkody. Celem kompensacji szkody poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania jak najtańszych sposobów likwidacji szkody, ma natomiast prawo wyboru takiego sposobu przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego, który ten stan przywróci w stopniu najpełniejszym. W szczególności obowiązek poszkodowanego minimalizowania szkody nie polega na ograniczaniu należnego stronie odszkodowania przez wybór najtańszych sposobów jej naprawienia, ale na takim postępowaniu w trakcie zdarzenia powodującego szkodę i bezpośrednio po nim by ograniczyć rozmiar szkody w sensie faktycznym. Poszkodowany ma prawo wyboru w jakim warsztacie naprawczym dokona naprawy , jak też czy naprawa zostanie dokonana nowymi częściami oryginalnymi czy też częściami nieoryginalnymi lub używanymi. Niewątpliwą granicą możliwości domagania się pokrycia kosztów przywrócenia stanu poprzedniego jest wartość pojazdu przed wyrządzeniem szkody (wyrok SA Gdańsk z dnia 05-02-2015 I ACa 506/14). Wskazać przy tym należy , iż pozwany niesłusznie uzasadnia wypłatę dalszej kwoty odszkodowania od przedstawienia rachunków za naprawę pojazdu , bowiem zgodnie z utrwalonym i akceptowanym przez sądy powszechne stanowiskiem Sądu Najwyższego poszkodowany nabywa uprawnienie do odszkodowania w momencie powstania szkody i to uprawnienie nie jest uwarunkowane naprawieniem szkody i poniesionym na to kosztem ( wyrok SN z dnia 12.02.2004 r. V CK 187/03).

Wskazać przy tym należy, iż w niniejszej sprawie uzasadnione jest stanowisko poszkodowanego co do dokonania planowej naprawy pojazdu w warsztacie serwisowym z zachowaniem technologii producenta pojazdu oraz przy wykorzystaniu oryginalnych fabrycznych części zamiennych.

Mając powyższe okoliczności na względzie należało uznać, iż wypłacone dotychczas poszkodowanemu przez pozwanego odszkodowanie w kwocie 1 371,27 zł brutto było zaniżone i nie pokrywało całości szkody. W konsekwencji Sąd uwzględnił rozszerzone powództwo i zasądził na rzecz powoda jako nabywcy wierzytelności przysługującej poszkodowanemu od pozwanego dochodzoną przez powoda kwotę 2 403,39 zł tytułem odszkodowania.

Żądanie powoda w zakresie zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od zasądzonego roszczenia tytułem odszkodowania za szkodę w pojeździe od dnia 15 maja 2024 roku do dnia zapłaty zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (j.t.: Dz.U. z 2016r., poz. 2060 ze zm.), ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o szkodzie. Zgłoszenie szkody pozwanemu zostało potwierdzone w dniu 13 listopada 2023 r., stąd odszkodowanie winno zostać wypłacone najpóźniej do dnia 13 grudnia 2023 r. Zatem uzasadnione jest roszczenie powoda, w świetle art. 476 w zw. z art. 481§1 i 2 KC, o zapłatę odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia następnego po upływie tego terminu tj. od dnia 15 maja 2024 r. do dnia zapłaty.

O kosztach procesu Sąd orzekł zaś na podstawie art. 98 §1 i 3 kpc, uznając, iż pozwany jako strona przegrywająca jest zobowiązany zwrócić powodowi tytułem kosztów procesu kwotę 2 147 zł, na którą składa się opłata od pozwu w kwocie 200 zł wraz z opłatą od rozszerzonego powództwa w kwocie 30 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł, zaliczka na poczet opinii biegłego w kwocie 1000 zł.

Jednocześnie Sąd nakazał pobrać od pozwanego jako strony przegrywającej proces na rzecz Skarbu Państwa kwotę 17,60 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych związanych z wynagrodzeniem opiniującego w sprawie biegłego.