Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kętrzynie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2025r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Izabela Maruchacz
Protokolant:	Sekretarz sądowy Agnieszka Piskorz

po rozpoznaniu na rozprawie 29 stycznia 2025 r. w K.

sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. z siedzibą w E.

przeciwko (...) S.A z siedzibą w S.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego (...) S.A z siedzibą w S. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w E. kwotę 2 052,45 zł (dwa tysiące pięćdziesiąt dwa złote i czterdzieści pięć groszy) z odsetkami ustawowymi od dnia 23 stycznia 2024 roku do dnia zapłaty;

II.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III.  zasądza od pozwanego (...) S.A z siedzibą w S. na rzecz powoda (...) sp. z o.o. z siedzibą w E. kwotę 1 246,85 zł (słownie: tysiąc dwieście czterdzieści sześć złotych i osiemdziesiąt pięć groszy) z odsetkami, w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem kosztów procesu;

IV.  nakazuje zwrócić stronom kwoty po 25,30 zł (słownie: dwadzieścia pięć złotych i trzydzieści groszy) tytułem niewykorzystanej zaliczki na poczet opinii biegłego.

Sygn. akt I C 368/24 upr

UZASADNIENIE

Powód (...) Sp. z o.o. z siedziba w E. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. z siedzibą w S. kwoty 2.337,81 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 stycznia 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 34 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty. W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 12 grudnia 2023 r. doszło do zdarzenia drogowego, w którym uszkodzony został pojazd marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należący do poszkodowanego – osoby fizycznej – P. D.. Przedmiotowa szkoda była likwidowana w ramach umowy OC sprawcy zdarzenia. Poszkodowany zawarł z powodem umowę najmu pojazdu zastępczego marki H. (...) na czas likwidacji przedmiotowej szkody komunikacyjnej. Samochód zastępczy był wynajmowany przez 28 dni – od 20 grudnia 2023 r. do dnia 16 stycznia 2024 r., tj. do dnia zakończenia naprawy uszkodzonego pojazdu. Kwota należnego odszkodowania z tytułu wynajmu pojazdu zastępczego wynosi 4.255,80 zł brutto. W wyniku przeprowadzonego postepowania likwidacyjnego pozwany przyznał i wypłacił łączną kwotę 1.917,99 zł brutto. Niedopłata odszkodowania w zakresie kosztów wynajmu samochodu zastępczego wynosi 2.337,81 zł i stanowi kwotę dochodzoną pozwem.

W odpowiedzi na pozew (...) S.A. z siedzibą w S. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany podniósł, iż nie kwestionował okoliczności zdarzenia ubezpieczeniowego i własnej odpowiedzialności – jako ubezpieczyciela OC sprawcy. Pozwany przeprowadził postępowanie likwidacyjne i wypłacił odszkodowanie za najem pojazdu zastępczego w kwocie 1.657,36 zł brutto przy przyjęciu 16 dniowego okresu korzystania z pojazdu zastępczego, przy czym pierwsze 2 dni najmu rozliczono według stawki powoda, zaś pozostały okres według stawki dobowej w wysokości 98 zł brutto (właściwej ze względu na klasę uszkodzonego auta). Kwestią sporną w sprawie jest stawka dobowa najmu oraz okres najmu. Pozwany podkreślił, że w dniu 21.12.2023 r. niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o szkodzie przekazał na adres e-mail poszkodowanego informację o możliwości zorganizowania najmu zastępczego, przy czym możliwe to było w podmiotach współpracujących z pozwanym za 98,00 zł brutto za dobę. Poszkodowany wynajął samochód zastępczy u powoda bezkosztowo, stąd nie interesowała go kwota najmu. W ocenie pozwanego, skoro istniała możliwość wynajęcia samochodu zastępczego według cen ustalonych w oparciu o stawkę 98 zł brutto i bez dodatkowych kosztów, a powód nie udowodnił aby z innych przyczyn jego oferta była korzystniejsza od propozycji pozwanego, nie można uznać aby roszczenie powoda było uzasadnione. Okres najmu pojazdu zastępczego trwał zbyt długo. Pozwem nie zawiera żadnego dowodu mogącego uzasadniać dłuższe niż uznane przez pozwanego 16 dni korzystania z pojazdu zastępczego.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 12 grudnia 2023 r. doszło do zdarzenia drogowego, w którym uszkodzony został pojazd marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należący do poszkodowanego P. D.. Sprawca zdarzenia był ubezpieczony w zakresie odpowiedzialności cywilnej w (...) S.A. z siedzibą w S..

(bezsporne)

W dniu 20.12.2023 r. P. D. zawarł z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w E. umowę wynajmu samochodu zastępczego marki H. (...) o nr rej. (...). Najem trwał od dnia 20.12.2023 r. do dnia 16.01.2024 r. W dniu 15.01.2024 r. powód wystawił fakturę za najem na kwotę 4.255,80 zł brutto. W dniu 16.01.2024 r. P. D. zawarł z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w E. umowę cesji wierzytelności wynikających ze szkody z dnia 12.12.2023 r. przysługujących od Towarzystwa (...), którą zarejestrowano pod numerem (...).

(dowód: umowa najmu samochodu – k. 19, faktura – k. 21, cesja wierzytelności – k. 14).

Po zgłoszeniu szkody w zakresie najmu pojazdu zastępczego (...) S.A. z siedzibą w S. decyzją z dnia 11.03.2024 r. uznał czas najmu w liczbie 16 dni i przyznał odszkodowanie w kwocie 1.274,80 zł netto. Przy czym pierwsze 2 dni najmu rozliczono według stawki powoda, zaś pozostały okres według stawki dobowej w wysokości 98 zł brutto. Decyzją z dnia 13.03.2024 r. przyznał dopłatę do odszkodowania w wysokości 293,20 zł brutto. Łącznie wypłacono odszkodowanie z tytułu najmu pojazdu zastępczego w wysokości 1.917,99 zł brutto.

(dowód: decyzja – k. 22-23, 24).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie.

Stan faktyczny sprawy był pomiędzy stronami bezsporny w zakresie zaistnienia szkody i jej okoliczności, osoby poszkodowanego oraz podstaw odpowiedzialności pozwanego i legitymacji czynnej powoda. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody oraz zeznań świadka P. D.. Prawdziwość dokumentów oraz zeznania świadka nie były kwestionowane przez strony, nie budziły też wątpliwości Sądu.

Z okoliczności sprawy wynika, iż kwestia legitymacji czynnej powoda w zakresie dochodzenia zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego, wynikająca z umowy cesji zawartej z poszkodowanymi nie była przedmiotem sporu stron. Pozwany nie kwestionował także, iż w okolicznościach sprawy, co do zasady, wynajęcie pojazdu zastępczego przez poszkodowanego było uzasadnione, a tym samym uzasadnione, co do zasady, jest roszczenie o zwrot kosztów wynikających z wynajęcia tego pojazdu. Sporem objęta była wysokość kosztów wynajmu w zakresie zastosowanej przez powoda stawki dobowej za wynajem pojazdu zastępczego oraz uzasadniony okres najmu pojazdu. W ocenie powoda wynosił on 28 dni, natomiast w ocenie pozwanego uzasadniony był wynajem na okres 16 dni.

W świetle aktualnych poglądów doktryny i orzecznictwa, nie ulega wątpliwości, iż odpowiedzialnością ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego są objęte celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego. Mając na uwadze zasadę pełnego odszkodowania, wynikającą z art. 361§2 k.c. oraz treść art. 363§1 k.c., miernikiem odszkodowania są ceny występujące na lokalnym rynku - od najniższej do najwyższej (por. m.in. uchwałę SN z dnia 13 czerwca 2003r., III CZP 32/03, uchwalę SN z dnia 17 listopada 2011 r., III CZP 5/11).

Na poszkodowanym nie ciąży przy tym obowiązek poszukiwania sprzedawców oferujących swoje usługi najtaniej. Tylko w przypadku wykazania przez zakład ubezpieczeń nielojalnego postępowania, naruszającego obowiązujące wierzyciela - na podstawie art. 354 k.c. - wymogi współpracy z dłużnikiem przy wykonywaniu zobowiązania, można wierzycielowi postawić zarzut powiększenia rozmiarów szkody poprzez wybranie oferty z cenami wyższymi niż obowiązujące na danym rynku lokalnym i zlecić stosowną weryfikację wysokości odszkodowania ( vide - wyrok SN z 25.04.2002r., I CKN 1466/99).

Sąd orzekający podziela stanowisko, że tylko wydatki na najem pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego, które znacznie przekraczają koszty obowiązujące na danym rynku lokalnym lub koszty zaproponowanego przez ubezpieczyciela skorzystania z takiego pojazdu nie są objęte odpowiedzialnością z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych ( vide - uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2017r., III CZP 20/17, OSNC 2018 nr 6, poz. 56).

Jednocześnie Sąd orzekający podziela stanowisko, że wydatki na najem pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego, które znacznie przekraczają koszty obowiązujące na danym rynku lokalnym lub koszty zaproponowanego przez ubezpieczyciela skorzystania z takiego pojazdu nie są objęte odpowiedzialnością z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych ( vide - uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2017r., III CZP 20/17, OSNC 2018 nr 6, poz. 56).

Rozstrzygniecie kwestii spornych w sprawie wymagało wiadomości specjalnych, wobec tego Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego S. T. ( opinia biegłego sądowego – k. 100-108). W ocenie Sądu opinia biegłego jest jasna, pełna, pozbawiona sprzeczności i błędów natury logicznej. Nie została ona zakwestionowana przez żadną ze stron. Stąd Sąd podzielił wnioski opinii w całości.

Uszkodzony pojazd poszkodowanego R. (...) zaliczany jest do segmentu B, Przedmiotem najmu był samochód osobowy Hyunday G., również zaliczany do tego samego segmentu. W rozpoznawanej sprawie powodowi przysługiwało prawo do zwrotu kosztów pojazdu zastępczego zaliczanego do segmentu B. Zgodnie z opinią, ceny dobowe najmu pojazdów z segmentu klasy B na lokalnym rynku wahały się w granicach od 72,36 zł do 181,30 zł za dobę. Zastosowana przez stawka dzienna mieściła się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym.

Na podstawie przedłożonego materiału dowodowego biegły nie był w stanie ustalić czy uszkodzenia samochodu R. (...) zostały usunięte, czy dokonano pełnego przywrócenia pojazdu do stanu sprzed powstania szkody. Biegły ustalił, że niezbędny minimalny czas na wykonanie naprawy wyniósłby 23 dni, gdyby uwzględnić jednodniowe opóźnienie rozpoczęcia czasu naprawy lub przedłużenia czasu wykonania naprawy, czas naprawy wyniósłby 26 dni. Z opinii biegłego wynika również, że firmy prowadzące wynajem pojazdów stosują różne stawki za podstawienie i odbiór pojazdu zastępczego. Za podstawienie pojazdu na terenie miasta jedna z wypożyczalni stosowała zryczałtowaną stawkę 40 zł w godzinach pracy wypożyczalni, a poza godzinami stawkę 80 zł. Inna z wypożyczalni za podstawienie pojazdu na terenie miasta stosowała stawkę w wysokości 100,00 zł. Natomiast za podstawienie pojazdu poza obszar miasta stosowano stawkę odpowiednio 2,80 zł/km i 4,00 zł/km. Zatem stawka za podstawienie i odbiór pojazdu zastępczego zastosowana przez powoda mieściła się w granicach stawek stosowanych na rynku lokalnym.

Uwzględniając uzasadniony czas wynajmu pojazdu zastępczego 26 dni oraz stawkę 116 zł netto oraz koszt podstawienia i odbioru pojazdu, całkowity koszt najmu pojazdu zastępczego powinien wynieść 3.970,44 zł brutto. Biorąc pod uwagę, że dotychczas wypłacono kwotę 1.917,99 zł, Sąd zasądził kwotę 2.052,45 zł, w pozostałym zakresie powództwo oddalając.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., zasądzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 1.284,04 zł. Powód wygrał bowiem sprawę w 87,8%. Na koszty procesu w wysokości 1.617,00 zł, poniesione przez powoda składały się: 200,00 zł opłaty od pozwu, 900,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty skarbowej za pełnomocnictwo oraz 500 zł z tytułu kosztów opinii biegłego. Refundacji przez pozwanego podlegało 87,8% tej kwoty tj. 1.419,72 zł. Pozwany wygrał sprawę w 12,2%. Koszty procesu poniesione przez pozwanego wynosiły 1.417 zł, na które składały się: 900,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty za pełnomocnictwo 160,47 zł oraz 500,00 zł z tytułu kosztów opinii biegłego. Pozwanemu należał się zwrot 12,2 % tej kwoty tj. 172,87 zł.

Bilansując kwoty kosztów poniesionych przez strony z uwzględnieniem zasady odpowiedzialności za wynik procesu wyrażonej w art. 98 § 1 kpc, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.246,85 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty.

O zwrocie stronom niewykorzystanej zaliczki (w kwocie po 25,30 zł.) orzeczono na podstawie art. 80 ust. 1 i 84 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (pkt IV wyroku) .