Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Kętrzynie

WYROK ZAOCZNY

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 kwietnia 2019 r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia SR Małgorzata Kłek
Protokolant:	p.o. sekr. sąd. Edyta Leśnik

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 r. w K.

sprawy z powództwa P. Z.

przeciwko J. Z.

o opróżnienie lokalu mieszkalnego

I.  powództwo oddala;

II.  przyznaje radcy prawnemu A. B. od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kętrzynie kwotę 120,00 zł ( sto dwadzieścia złotych ) oraz kwotę 27,60 zł (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy ) podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu.

UZASADNIENIE

Pozwem wniesionym w dniu 22.03.2018 r. powód P. Z. reprezentowany przez opiekuna prawnego T. M. , wniósł o nakazanie pozwanemu J. Z., aby opuścił i opróżnił z rzeczy osobistych lokal mieszkalny oznaczony nr (...) położony w budynku mieszkalnym nr (...) w S., gm. S.. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania powód wskazał, że w lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w S. w budynku mieszkalnym pod numerem (...) zameldowane są następujące osoby S. Z., H. R., B. R. , P. R. (1) ,A. R., P. R. (2), J. C., J. J., G. R., P. Z.. Pozwany J. Z. przyczynił się do zdewastowania lokalu, licznych zaniedbań, nieopłacania rachunków za użytkowanie mieszkania , wskutek czego odłączono prąd. Pozwany ponadto systematycznie spożywa napoje „wyskokowe”, sprowadza kolegów, z którymi spożywa z nimi alkohol i którzy nocują w lokalu. Pozwany nie dołożył się finansowo do wyremontowania mieszkania, które było zniszczone. Mieszkanie zostało wyremontowane dzięki pomocy wójta i mieszkańców przy udziale dzieci pozwanego, za środki finansowe zgromadzone mi.in przez B. Z. i P. Z.. Po zakończeniu remontu mieszkania pozwany tam się wprowadził i aktualnie tam zamieszkuje.

Pozwany J. Z. zawiadomiony o terminie rozprawy w trybie art. 139§1 kpc , nie stawił się na rozprawie i nie zajął stanowiska w sprawie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

J. Z. i Z. Z. są właścicielami na zasadzie wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku mieszkalnym nr (...) w S. , gmina S..

( dowód : odpis zwykły z księgi wieczystej (...) k. 60-61)

W lokalu mieszkalnym nr (...) położonym w S. w budynku mieszkalnym pod numerem (...) zameldowane są oprócz pozwanego J. Z. następujące osoby : S. Z., H. R., B. R. , P. R. (1) ,A. R., P. R. (2), J. C., J. J., G. R., B. Z..

( dowód : zaświadczenie z Urzędu Gminy S. k. 9)

P. Z. jest osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności, pobiera rentę socjalną , zamieszkuje w M. przy ul. (...) wraz z opiekunem prawnym T. M..

( dowód : orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 17, decyzja o przyznaniu renty k. 17, zaświadczenie o ustanowieniu opiekuna prawnego k. 17, zaświadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. k. 11)

J. Z. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku . W miesiącach styczniu i lutym 2019 r. korzystał ze świadczeń z opieki społecznej w postaci zasiłku okresowego. Nie pobiera zasiłków z ZUS , renty czy emerytury. W okresie od 1 stycznia 2018r. do dnia 27.02.2019 r. nie były wobec niego podejmowane interwencje policji.

( dowód: informacja z Powiatowego Urzędu Pracy w K. k. 49, Informacja z KPP w K. k. 81, informacja z (...) w S. k. 52, informacja z ZUS k. 56) .

Sąd zważył co następuje :

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie był co do istoty bezsporny. Ustaleń faktycznych Sąd dokonał na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów, które są wiarygodne, nie były kwestionowane przez strony i w sposób pełny wyjaśniają wszystkie okoliczności sprawy konieczne dla merytorycznego rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie powód nie wskazał podstawy prawnej roszczenia. Z okoliczności wskazanych w uzasadnieniu pozwu wynika, iż powód powołuje się na rażąco naganne postępowanie pozwanego , które uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie z pozwanym. W związku z powyższym żądanie pozwu należy rozpatrywać w świetle przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego z dnia 21.06.2001 r. ( dz. U nr 71 poz. 773 z późn. zm.)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 w/w ustawy współlokator może wytoczyć powództwo o nakazanie przez sąd eksmisji małżonka, rozwiedzionego małżonka lub innego współlokatora tego samego lokalu, jeżeli ten swoim rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie.

Dla kwestii legitymacji procesowej kluczowe jest zatem ustalenie, komu przysługuje status współlokatora. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 3 w/w ustawy przez współlokatora - należy rozumieć lokatora, któremu przysługuje tytuł prawny do używania lokalu wspólnie z innym lokatorem. Zgodnie z szeroką interpretacją pojęcia współlokatora, odpowiadającą celowi w/w ustawy , którym jest ochrona lokatorów zajmujących lokal wspólnie z innymi lokatorami, współlokatorami są nie tylko osoby o równorzędnej pozycji prawnej, ale także w sytuacji, gdy uprawnienie jednej z osób do korzystania z lokalu wywodzi się z prawa drugiej (współlokatorem jest zatem podnajemca, domownik czy współmałżonek używający lokalu na podstawie art. 28 ¹ KRO) .

Analizując podmiotowy zakres zastosowania art. 13 ust. 2 w/w ustawy , należy zwrócić uwagę także na to, że zgodnie z 3 w/w ustawy współlokatorem może być tylko lokator, któremu przysługuje tytuł prawny do używania lokalu wspólnie z innym lokatorem. Natomiast lokatorem jest – w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy – osoba używającą lokalu na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności. W konsekwencji zarówno właściciel, jak i współwłaściciel lokalu nie spełniają definicji współlokatora, w związku z czym są wyłączeni z zakresu zastosowania art. 13 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego ( por. Komentarz do ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego, red. Osajda 2018, wyd. 4).

W związku z powyższym brak jest po stronie pozwanego , który jest współwłaścicielem lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku mieszkalnym nr (...) w S. , legitymacji procesowej biernej. W konsekwencji powództwo podlegało oddaleniu.

Na marginesie wskazać należy , iż z okoliczności sprawy wynika, także brak legitymacji procesowej czynnej po stronie powoda do wystąpienia z pozwem o eksmisję. Powód zamieszkuje w M. przy ul. (...) wraz z opiekunem prawnym T. M., a w lokalu , którego dotyczy pozew nawet nie jest zameldowany.

Dodać należy , iż w niniejszej sprawie brak jest okoliczności , które wskazywałyby na zasadność nakazania pozwanemu opuszczenia lokalu w trybie art. 11 a ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie z dnia 29 lipca 2005 r. ( Dz. U. nr 180 poz. 1493 ).

Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanego jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. W niniejszej sprawie istnieją okoliczności wskazujące na brak legitymacji procesowej biernej po stronie pozwanego. W tej sytuacji, pomimo zaistnienia formalnych przesłanek do wydania w sprawie wyroku zaocznego wskutek nie działania w sprawie pozwanego, Sąd oddalił powództwo.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturze oraz §13 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016r.